http://myrrhisodorata.blogspot.nl/p/munt.html

donderdag 31 augustus 2017

Pompoenensoep met Myrrhis odorata

We kregen ineens zin in pittige pompoensoep. De groentes die we in eigen tuin verbouwen, vullen we vaak aan met wat er langs de weg aan geboden wordt. We maken daarvoor graag een extra rit. Deze keer moest ik, om aan onze smaak-zintuigen tegemoet te komen, de fiets op en vice versa een afstand van tegen de twaalf kilometer afleggen. Bij een heel bijzonder stalletje met zelf verbouwde groenten, heb ik een mooie oranje eetbare pompoen uitgezocht. Er waren nog een aantal courgettes en komkommers in voorraad, dus daar ook  maar elk één van gekocht. Op de terugweg kwam ik nog even langs een aanbieder van eieren. Daarvan  meegenomen tegen betaling uiteraard. Tot slot nog 5 liter geitenmelk bij een geitenboerderij gehaald. Helemaal afgeladen kwam ik weer thuis.
De meeste melk gaat op aan kefir, die we na het fermentatie proces, als hangop een poosje uit laten lekken. Zo krijgen we een smakelijk yoghurtachtig gerecht.


vrijdag 3 februari 2017

Knoflook rauw eten zonder hinderlijke adem achteraf.

In de wintertijd is het wijs om goed voedsel te eten.
Rauwe knoflook is zo iets.
Iedereen weet het meestal wel, maar om de geur en de bittere smaak, zien we er vanaf.
Gemengd met Myrrhis Odorata, in de volksmond 'roomse kervel' genoemd, zijn deze problemen helemaal over.
Door van het verse of gedroogde kruid, een takje of een hoeveelheid tussen duim en wijsvinger, over een geperst teentje knoflook te strooien, valt het voedsel onmerkbaar in de ingewanden en geeft achteraf geen geurende adem.
Niet iedereen kan zomaar aan dit kruid komen, maar misschien is het ook voorzichtig te proberen met verse of gedroogde peterselie.



donderdag 24 november 2016

Sinaasappel/gemberjam

Van familie kreeg ik een aangebroken potje sinaasappel/gemberjam. Ze vonden de inhoud niet lekker. De pittige marmelade streelde echter wel onze tong. 
De ingrediënten bestonden uit 100% fruit van de allerbeste kwaliteit en er was geen suiker aan toegevoegd. Gisteren raakte het potje leeg. Ik besloot om het maar eens na te maken. Uit de ingrediënten vermelding op het etiket maakte ik mijn keus, met daaraan toegevoegd, wat ikzelf dacht dat lekker was. 
1. Sinaasappel. Een grote. Elke morgen eten we een sinaasappel op de nuchtere maag, voor het ontbijt. Dus heb ik daarvan de schillen ook verwerkt. Eerst flink gewassen. Het wit van die schillen heb ik op de snijplank, met een scherp schilmesje, zo veel mogelijk verwijderd en het oranje overblijfsel in dunne repen gesneden. Samen met de schil van de sinaasappel, die ik in zijn geheel  voor door de marmelade bestemd had. De schillen heb ik eerst even in kokend water gedompeld, in de hoop daarmee eventuele gifstoffen te verwijderen. 
2. Gember. Een fijngesneden half knolletje. van 3 cm. 
3. Appel. Een flinke Elstar. voor de pectine.
4. Kaneel. Een dessert lepel.
5. Vanillesuiker één zakje van 8 gram. (zou dat kleine beetje kwaad kunnen?)
6. Suiker een klein beetje of iets honing.  Stevia een halve theelepel kan evt. ook.
7. Citroensap van een halve citroen.
8. Kruidnagel. Klein snufje
9. Water bodempje.
Alles op een bordje gemixt, ook de in stukken gesneden sinaasappelparten.
 Met een bodempje water zachtjes aan de kook gebracht en 10 minuten door laten koken.
Op een koud bord - van tevoren in de diepvries doen - kan men de substantie testen op dikte. Doe een beetje op dat koude bord, houdt het een beetje schuin. Loopt het eraf dan is de jam nog te dun en moet dan nog verder gekookt worden. Maar het bleek na die 10 minuten kooktijd, goed van dikte te zijn. Tijdens het koken en daarna mogen er alleen houten of kunststof gereedschappen gebruikt worden, ivm afslappen.
De jam smaakt niet alleen heerlijk, maar we genieten ook van de lekkere kruidige geur, die in het huis is blijven hangen.


vrijdag 26 augustus 2016

melkmoes, kruudmoes met gortepap kant en klaar

Mij is gevraagd voor een grote groep melkmoes - zoals het gerecht hier genoemd wordt, ergens anders heet het kruudmoes – te koken. Er werden een paar eisen bij gesteld.
Kinderen moeten het lekker vinden, dus geen stevige korrels van parelgort. Zelfs vluggort zou nog te gortig worden. Dan is er geen andere keus dan kant en klare gortepap te kopen. Er moest in plakjes gesneden harde worst door, maar ook weer niet al te hard. In totaal zou het 10 liter moeten worden.

Zo begon ik de voorbereidingen, met de oogst uit eigen tuin, van het voornaamste kruid, de Roomse Kervel (Myrrhis odorata).
Enkele muntsoorten, citroenmelissen en bieslook stonden er ook nog.
Alles bij elkaar een grote bos van tegen de 300 gram. Kruiden wegen niet veel.
Na het eerste bad heb ik de dikke en minder dikke stengels eruit gehaald. Nog een keer gewassen en uit laten lekken. Ondertussen heb ik de gortepap, blanke rozijnen en de niet al te harde worst gekocht.
Weer terug heb ik de pap in de koelkast gezet.
De worst, 6 stuks, in de pan gedaan en met een laagje water en op het vuur gezet.
De rozijnen, 1000 gram, gewassen en in de week.
De kruiden fijn snijden is altijd de grootste en meest inspannende klus, maar in drie plukken over het hakblok verdeelt, lieten ze zich toch vrij snel in de pan hakken.
Inmiddels hadden de worsten ruim een kwartier gekookt en waren gaar. Ze gingen op een schaal om af te koelen. De kruiden en rozijnen deed ik in het nog kokende worstwater, met sap van een uitgeperste citroen.
De warme worsten moesten in plakjes gesneden worden en door het mengsel van kruiden en rozijnen geroerd. Dit mengsel heb ik heel even tot bijna kookpunt verhit, de kookplaat uitgeschakeld en vier uur laten staan met deksel een beetje schuin op de pan. Zo mengen de smaken zich en dat wordt echt lekker. Trouwen, noem ik dat. Toen het geheel afgekoeld was, heb ik alle gortepap in een hele grote pan gedaan, de ingrediënten erbij. Even een klein proefje gedaan. De smaak was heerlijk.
Wie het warm wil eten, moet het voorzichtig opwarmen, met veel roeren. Kan ook koud of lauw gegeten worden.

Ingrediënten voor 1lt:
Kervel, vrij veel. 6 – 8 flinke takken.
Munt/ citroenmellisse, enkele blaadjes. Naar eigen smaak.
Bieslook, slauitje kan ook. Naar eigen smaak. Kan ook weggelaten worden.
Worst, spek, naar eigen smaak. Kan ook weggelaten worden. Iets roomboter of zure room is dan wel lekker en ook iets van het bekende zout in de pap toevoegen.
Gotepap 1lt.
Rozijnen 150 gr.

Citroensap

donderdag 14 april 2016

Rode bietenloof koken en eten.


Op de markt vroeg ik vanmorgen naar rode bieten. Die waren er. Vers geoogst, met fris loof. Thuis vroeg ik me af, of je dat kon koken en eten. Op internet vond ik een heerlijk recept:  http://plazilla.com/page/4295065160/rode-bieten-loof-is-heerlijk
Dat heb ik maar eens uit geprobeerd en het smaakte werkelijk heel lekker. Een takje  myrrhis odorata heb ik er fijngesneden en rauw in verwerkt.  Ook dat smaakte verrassend.

Het loof van 6 bieten is voldoende voor twee personen.

dinsdag 12 april 2016

Levenslust komt weer boven.

De tuin komt weer helemaal tot leven.
Maartse violen zijn alweer bijna uitgebloeid.
Driekleurviolen (Viola tricolor) laten hun gezichtjes weer zien.
Myrrhis odorata steekt weer kleine pluimpjes boven de grond uit.
Helemaal achterin de tuin, delen ze het bed, ongevraagd met daslook.
Een beetje onhandig, want daslook (Allium ursinum) verdraagt geen mest en myrrhis heeft dat juist wel nodig.
Daslook is even gezond als knoflook, maar geeft na het consumeren geen hinderlijke ademgeur. Het bolgewasje is evenals Myrrhis odorata, één van de eerste vitamine bronnen in de natuur. Vooral vit. C.
Daslook groeit in bossen, als onderbegroeiing. Maar niet in bossen met een zandbodem, zoals hier op de Veluwe. Het is een schaduwplant. Wat dat betreft kan ze dus goed met myrrhis odorata huizen. Beiden  hebben ze graag wat schaduw en een beetje kalk en wat vocht in de bodem. Beiden hebben in de wilde natuur ook giftige dubbelgangers. Voor daslook is dat o.a. het lelietje van dalen en voor myrrhis, de dolle kervel  (Chaerophyllum temulum)  . Daarom is het niet aan te raden, de planten te plukken en te eten uit de wilde natuur. Allebei zijn ze wel te herkennen aan  een typische eigen geur, die de dubbelgangers dan weer niet hebben. Als men ze wat plet tussen de vingers, geeft Myrrhis een anijs- en daslook een knoflookgeur af.
Boven de 20 graden C, verliest daslook zijn smaak en verdwijnt weer. Myrrhis groeit bij die temperatuur lustig verder, en vormt grote varenachtige struiken.
Viola tricolor